پردازش کوانتومی؛ سرویس آینده گوگل

[ad_1]

منابع بلومبرگ اخیرا فاش کرده‌اند که گوگل در حال آماده‌سازی خود برای ارائه‌ی سریع‌ترین و قدرتمندترین خدمات ابری کامپیوترهای کوانتومی است.

رایانه‌ی کوانتومی، ماشینی است که از پدیده‌ها و قوانین مکانیک کوانتوم مانند برهم‌نهی و درهم‌تنیدگی برای انجام محاسبات استفاده می‌کند.

مقاله‌های مرتبط:

چه باور کنید چه نکنید، گوگل واقعا از کامپیوترهای کوانتومی بهره می‌برد. مشکل اصلی دسترسی محدود به آن‌ها است؛ دسترسی به این کامپیوترها خارج از این کمپانی مقدور نیست. اما این قضیه زودتر از چیزی که تصور کنید، تغییر خواهد کرد. شایعاتی مطرح شده است که گوگل اخیرا پیشنهادهایی به محققان برای دسترسی به سیستم‌های کوانتومی خود، برای توسعه برنامه‌ها و ابزارهای لازم (پروژه اوپن سورس Q initiative) به منظور ایجاد نمونه‌های عملی دیتاسنتر کوانتومی داده‌ است.

گوگل از اظهار نظر در این باره خودداری کرده؛ اما توسعه‌ی پردازش کوانتومی را انکار نکرده است. کاملا واضح است که گوگل در حال برداشتن قدم‌هایی برای عملی کردن پردازش کوانتومی است.

اگر چه گوگل سرانجام به این هدف دست خواهد‌ یافت؛ اما به‌نظر می‌رسد نباید فرصت را از دست دهد. شرکت آی‌بی‌ام هم‌اکنون خدماتی برای دسترسی به پلتفرم کامپیوترهای کوانتومی مهیا کرده و در حال فراهم آوردن استفاده‌های تجاری کامپیوترهای کوانتومی است. مایکروسافت نیز فعالیت‌هایی را در این زمینه آغاز کرده‌ است.

اولین بودن در این زمینه و توسعه‌ی سیستم قابل اعتماد، مزیت مهمی نسبت به رقبا محسوب می‌شود؛ اما اگرچه گوگل در سیستم‌های ابری قدرتمند است، ولی این مسئله هیچ تضمینی برای عرض اندام در کامپیوترهای کوانتومی نیست.

[ad_2]

لینک منبع

نگاهی کامل به امواج الکترومغناطیسی و ماهیت و کارکرد آن‌ها (بخش سوم – پایانی)

[ad_1]

در مورد تابش‌های الکترومغناطیسی و اثر آن‌ها روی انسان و محیط، داستان‌پردازی‌های زیادی شده است. در این بخش از گزارش سعی داریم به برداشتی واقعی در این مورد برسیم.

در بخش‌های اول و دوم از مقاله‌ی آشنایی با تابش و امواج الکترومغناطیسی به ماهیت کلی امواج و همچنین تقسیم‌بندی کلی و کاربردهای آن‌ها اشاره کردیم. در بخش پایانی گزارش به بررسی دقیق‌تر اثرات آن‌ها روی محیط و بدن انسان خواهیم پرداخت.

مقاله‌های مرتبط:

تابش‌ها در هر جایی وجود دارند. این پدیده در واقع بخشی از محیط زندگی ما است و از زمان به وجود آمدن سیاره‌مان همواره بوده است. تابش پدیده‌ای است که در اتمسفر، زمین، آب و حتی درون بدن‌هایمان وجود دارد. این تابش‌ها را با نام تابش پسزمینه‌ی طبیعی می‌شناسند و باید تأکید کنیم که کاملا ایمن هستند.

تابش از طریق بر جای گذاشتن مقادیری از انرژی در بافت‌های فرد، روی بدن اثر می‌گذارد و چنین تأثیری می‌تواند منجر به بروز آسیب‌هایی شود. البته در برخی موارد در اثر تابش‌، هیچ آسیبی به فرد نخواهد رسید. با این حال ممکن است در مواردی سلول‌ها حالت‌های غیرطبیعی به خود بگیرند یا اینکه تبدیل به سلول‌های بدخیم شوند. همه‌ی این پیامد‌ها و رخ دادن یا ندادنشان بستگی به شرایط تابش و همین‌طور توان آن و مدت‌زمان قرار گرفتن در معرض آن دارند.

در صورت وقوع مقادیر عظیمی از تابش در حالت‌های نادر و در مدت‌زمان کوتاه، حتی ممکن است فرد جان خود را از دست دهد و طبیعتا روی دادن این اتفاق در مورد تابش‌هایی چندساعته یا چندروزه بر بدن فرد اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. ما از این نوع قرارگیری در معرض تابش با نام قرارگیری زودگذر و شدید یاد می‌کنیم. در سوی دیگر نوعی از قرار گرفتن در معرض تابش به نام قرارگیری مزمن وجود دارد که در آن یک فرد تحت تابش‌های پیاپی با شدت‌های اندک تابش در یک بازه‌ی زمانی طولانی قرار می‌گیرد. در این صورت بین اولین قرارگیری در معرض تابش‌ها و اثرات وارده بر سلامت فرد ممکن است یک فاصله‌ی زمانی طولانی بیفتد.

بهترین اطلاعاتی که ما در مورد خطر سلامت و قرارگیری در معرض تابش به دست آورده‌ایم مربوط به بازمانده‌های انفجار بمب اتمی در ژاپن در پایان جنگ جهانی دوم است. افراد آسیب‌دیده از این تابش‌های شدید، به‌طور روزانه نیز تابش‌هایی در آن منطقه دریافت می‌کنند و به‌طور هم‌زمان تحت دوره‌هایی درمانی و دریافت داروهای مربوطه نیز قرار دارند.

ما مقادیر قرارگیری در معرض تابش را با واحد میلیرم (mrem) اندازه‌گیری می‌کنیم. تابش‌های بالاتر نیز با واحد mSv سنجیده می‌شوند که در واقع برابر با صد میلی‌رم است. مردم در ایالات متحده به‌طور متوسط تابش سالانه با دوز ۳۶۰ میلی‌رم دریافت می‌کنند که بیش از ۸۰ درصد این تابش‌ از نوع پس‌زمینه‌ی طبیعی است. با این حال، عوامل بیرونی نیز به مقدار زیادی می‌توانند روی دوز میانگین تأثیر داشته باشند.

محل زندگی و همین‌طور سبک زندگی شما می‌تواند روی مقادیر تابش‌های دریافتی بدن شما تأثیر بگذارد. برای مثال افرادی که در بخش‌های شمال غربی آمریکا زندگی می‌کنند، به طور معمول حدود ۲۴۰ میلی‌رم تابش از منابع طبیعی و انسانی دریافت می‌کنند. این در حالی است که افراد ساکن شمال شرق تابشی حدود ۱۷۰۰ میلی‌رم در هر سال دریافت می‌کنند و دلیل عمده‌ی آن نیز مربوط به وجود عنصر رادون است که در سنگ‌ها و صخره‌های آن مناطق وجود دارد.

بمب تسار

بسیاری از فیلم‌های سینمایی و کتاب‌ها بر مبنای تهدیدهای ناشی از تابش و اثرات آن شکل گرفته‌اند؛ تهدیداتی از قبیل حوادث هسته‌ای و بمب‌های اتمی و این موارد باعث القای ترس و هیجان زیاد در میان مردم عادی می‌شوند. اما در اینجا می‌خواهیم اندکی دقیق‌تر به موضوع نگاه کنیم؛ و طبیعتا مقداری علمی‌تر از دیدگاهی که فیلم‌ها یا داستان‌های دنبال کرده‌اند. پرسش این است که کدام‌یک از اثرات برشمرده‌شده واقعی و کدام‌یک از آن‌ها ساخته‌ی ذهن بشر هستند؟ در همین ابتدای کار می‌توانیم به شما اطمینان دهیم که زامبی‌ها یا موجوداتی شبیه آن‌ها هیچ‌گاه در پی تشعشات به وجود نخواهند آمد و برای تصرف زمین و انسان‌ها به پا نخواهند خاست! اما اگر بخواهیم در مورد مسمومیت‌های ناشی از تابش و بیماری‌های متعاقب آن تأمل کنیم، باید بگوییم که این موارد ممکن هستند و در واقع رخ می‌دهند.

تابش‌ها می‌توانند به چند طریق مختلف وارد محیط زیست ما شوند. حادثه‌ای در نیروگاه اتمی، انفجار یک بمب هستهای، انتشار تصادفی از یک ابزار صنعتی یا پزشکی، آزمایشهای سلاح‌های هسته‌ای و همچنین جنگ و تسلیحات دیگر از مواردی هستند که می‌تواند باعث ورود تابش‌ها به محیط زیست شوند.

وقتی ما در اینجا از قرارگیری در معرض تابش صحبت می‌کنیم، بخش عمده‌ای از صحبتمان در واقع مربوط به رویدادهایی بسیار نادر و انتشار تابش‌هایی در مقیاس بزرگ است.

تمامی جوامع و کشورها دارای یک برنامه‌ی مشخص برای مقابله با فاجعه‌های تشعشعی هستند. مقامات محلی در هر جایی باید به‌خوبی برای آماده شدن در برابر خطرات احتمالی آموزش داده شوند تا در صورت پیش آمدن وضعیت اورژانسی بتوانند بهترین عملکرد را داشته باشند.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها در موقع رخ دادن چنین حوادثی احتمالا به شما توصیه کنند که به‌جای تخلیه‌ی شهر یا منازل در خانه‌های خود بمانید. این خواسته دلیل علمی دارد و همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، دیوارهای خانه می‌توانند برخی از این تابش‌های مضر را مسدود کنند. ایمن‌ترین اتاق در هر خانه‌ای برای مقابله با تابش، اتاقی است که دارای کمترین شمار پنجره باشد. شاید به‌طور معمول بتوانیم به حمام یا زیرزمین منازل اشاره کنیم که دارای این شرایط‌ هستند.

اگر شما به نحوی پیرامون تابش و مواد پرتوزا کار می‌کنید، باید در نظر داشته باشید که مقادیر مشخصی از تابش مجاز وجود دارند که شما تا آستانه‌ی آن می‌توانید در معرض تابش باشید و بیش از آن مقدار برایتان مضر خواهد بود.

بسته به صنعت و حوزه‌ای که در آن کار می‌کنید، تجهیزات ایمنی از قبیل ماسک‌ها و دستکش‌های ایمنی و پیشبندهای پوشیده با سرب برای کارکنان تعبیه شده‌اند.

توفان خورشیدی

اولین کاری که در صورت پیش آمدن شرایط اورژانسی تشعشع باید انجام دهید این است که بفهمید آلوده شده‌اید یا خیر. اگر مواد پرتوزایی درون بدن نفوذ کرده باشند، در آن صورت گفته خواهد شد که فرد آلوده شده است. این آلودگی به‌راحتی و سرعت می‌تواند گسترش یابد. شما با آزاد شدن مایعات بدنتان و همچنین حرکت در محیط آلوده، باعث پراکنده شدن آلودگی به محیط اطراف و افراد پیرامون خواهید شد. توصیه می‌شود که در صورت چنین فاجعه‌ای، نکات زیر را رعایت کنید:

۱. به‌سرعت از محیط نزدیک به کانون آلودگی دور شوید.

۲. لباس‌های رویی خود را که در معرض تابش بوده‌اند از تنتان خارج کنید.

۳. آن لباس‌ها را در کیسه‌های پلاستیکی یا در جایی قرار دهید که در دسترس یا تماس سایرین نباشد.

۴. تمام قسمت‌های بدنتان را که در معرض تابش قرار گرفته‌اند، بشویید.

۵. در صورتی که مشکوک به آلوده شدن بخش‌های داخلی بدن هستید، مسلما نیاز به معاینه‌ی پزشک خواهد بود.

اگر در معرض تابش قرار بگیرید، پرسنل پزشکی باید بدن شما را در زمینه‌ی بیماری یا مسمومیت ناشی از تشعشع مورد بررسی قرار دهند. آن‌ها این کار را با استفاده از آزمایش‌های خون، چک کردن علائم یا استفاده از تابشسنج گایگر انجام می‌دهند. تابش‌سنج گایگر وسیله‌ای است که می‌تواند ذرات رادیواکتیو را در صورت وجود در بدن شناسایی کند. همچنین برحسب شدت قرارگیری در معرض تابش، سه روند درمانی گوناگون می‌تواند در پیش گرفته شود. آلایش‌زدایی بدن نخستین گام است و شاید هم تنها اقدامی باشد که به آن نیاز داشته باشید. همچنین ممکن است آزمایش‌های خون به‌طور سالانه از افراد گرفته شود تا در مورد نشانه‌های احتمالی یا توسعه‌ی آن‌ها در بدن تحقیق شود.

همچنین قرص‌هایی وجود دارد که شما می‌توانید برای کاهش علائم آلودگی یا اثرات آن استفاده کنید. احتمالا چیزهایی در مورد مصرف پتاسیم یدید توسط برخی افراد که در موقعیت فوری هسته‌ای قرار گرفته‌اند، شنیده باشید.

این قرص‌ها می‌توانند از تمرکز ید‌های پرتوزا در تیروئید انسان پیشگیری کنند. نیاز است روشن کنیم که پتاسیم یدید هیچ کارکردی برای حفاظت در برابر تابش‌های مستقیم یا سایر ذره‌های مضر معلق در هوا ندارد. آبی پررنگ در برابر عناصر پرتوزایی همچون سزیم و تالیم دوام می‌آورد و باعث تسریع عملکرد بدن فرد در روند پاک‌سازی از موارد تشعشع خواهد شد. این کار باعث کاهش مقادیر تابشی می‌شود که شاید سلو‌ل‌های یک فرد پتانسیل جذبش را داشته باشند. ماده‌ای موسوم به DTPA هم در می‌تواند در برابر فلزهای پرتوزا مقاومت کند؛ فلزهایی همچون پلوتونیم، امریکیوم و کوریم.

مواد رادیواکتیو موجود در بدن به‌تدریج از طریق ادرار دفع می‌شوند و در واقع از این طریق نیز میزان تشعشع جذب‌شده کاهش می‌یابد.

ما در این مقالات سعی داشتیم به یک توضیح اجمالی در مورد تابش و به‌طور خاص، تابش‌های الکترومغناطیسی برسیم. امواج الکترومغناطیسی بخشی از زندگی طبیعی ما هستند و در صورت رعایت شماری از اصول اولیه، کاملا می‌توانیم در کنار این پدیده‌ی پرکاربرد و شگفت‌انگیز، زندگی کنیم و چه‌بسا استفاده‌های مفید بسیاری نیز از آن‌ها داشته باشیم.

***

[ad_2]

لینک منبع

بازسازی سلول‌های قلبی با الهام از شقایق دریایی

[ad_1]

طبق یک تحقیق جدید، سرانجام ما روزی فرآیند بازسازی بافت قلب انسان را توسعه خواهیم داد؛ آن‌هم با الگو گرفتن از یک شقایق دریایی استارلت بدون ماهیچه و بدون قلب!

شقایق دریای استارلت (با نام علمی Nematostella vectensis) این توانایی را دارد که بعد از تکه‌تکه شدن، به چندین ارگانیسم مختلف تبدیل شود و دانشمندان معتقدند این قدرت خارق‌العاده زیستی، به ما می‌آموزد که چگونه بازسازی و بهبود قلب انسان را شبیه‌سازی کنیم.

محققین دانشگاه فلوریدا هنگامی که سیر تکاملی سلول‌های ماهیچه‌ای (همانند آنچه در قلب ما وجود دارد) را مطالعه می‌کردند به این‌گونه از شقایق دریایی برخوردند. این موجود دریایی ژن‌هایی دارد که قادرند سلول‌های قلب انسان و سایر حیوانات را بازسازی کنند. محققی به نام مارک مارتیندل، سرپرست این تیم تحقیقاتی، معتقد است:

چنانچه ما طرز کار فرایندی را که باعث می‌شود ژن‌های سلول‌های قلبی با هم در ارتباط باشند دریابیم، بازسازی ماهیچه‌های قلب انسان نیز امکان‌پذیر خواهد شد. به‌عبارت‌ دیگر، اگر ما در مورد اینکه ژن‌ها چگونه با یکدیگر همکاری می‌کنند تا سلول‌های قلب را بسازند بیشتر بدانیم، سرانجام در آینده قادر به اجرای طرح خود خواهیم شد.

mark stindale

هنگامی که دانشمندان در حال مطالعه ژن‌های شقایق دریایی استارلت بودند، تفاوت‌هایی در چگونگی برهمکنش و اثر متقابل آن‌ها در مقایسه با ژن‌های سایر حیوانات مشاهده کردند؛ به‌ویژه اینکه در ژن آن‌ها هیچ‌گونه پدیده‌ی حلقه‌ی توقف (Lockdown Loop) وجود ندارد. حلقه‌ی توقف مجموعه علائم زیست‌شیمیایی است که به ژن‌هایی خاص دستور می‌دهد در تمام زمان زندگی جاندار، فعال بمانند و دستورالعملی است که مانع تبدیل شدن ژن‌ها به نوعی دیگر یا استفاده برای عمل دیگر می‌شود.

بازسازی طبیعی قلب انسان به جایگزینی بسیار آرام سلول‌های ماهیچه قلب محدود می‌شود که برای مقابله با صدمات و بیماری‌های مزمن قلبی کافی نیست. هر ضربه و صدمه‌ای به قلب ما اثری دائمی خواهد داشت و به‌جای بازسازی سلول‌های قلبی، باعث ساختن بافت همبند زخم خواهد شد.

حال در شقایق دریای استارلت بدون وجود حلقه‌ی توقف، سلول‌ها قادرند در صورت نیاز به نوع دیگری از سلول تبدیل شوند و قسمت‌های مختلف بدن را بازسازی کنند. این مطالعه همچنین از این فرضیه موجود پشتیبانی می‌کند که اولین سلول‌های ماهیچه‌ای در حیوانات، سلول‌های ماهیچه‌ای قلبی بوده‌اند و از تکامل بافت روده موجوداتی مانند شقایق‌های دریایی طی میلیون‌ها سال به وجود آمده‌اند.

اگرچه شقایق دریایی قلب ندارد؛ ولی بدن آن به صورتی موج مانند و تپنده (همانند ضربان قلب) حرکت می‌کند. مارتیندل عقیده دارد این ژن‌ها مدت‌ها پیش تکامل یافته‌اند و در واقع اجداد ژن‌های کنونی انسانی هستند. چنانچه ما بتوانیم سلول‌های ماهیچه‌ای خودمان را وادار کنیم تا از اجداد دریایی خود پیروی کنند، بازسازی و ترمیم قلب و سایر قسمت‌های بدن امکان‌پذیر خواهد بود. اگرچه رسیدن به این هدف زمان طولانی نیاز دارد، ولی اینک چند سرنخ برای رسیدن به آن در دست داریم.

وادارسازی سلول‌های قلبی انسان به بازسازی، می‌تواند سالانه جان میلیون‌ها نفر را نجات دهد و گامی بزرگ به‌سوی هدف بسیار مهیج بازسازی کامل تمام اندام‌ها در انسان باشد.

[ad_2]

لینک منبع

حمل و نقل عمودی، پدال زدن به جای آسانسور

[ad_1]

گروهی از دانشجویان انگلیسی نوع جدیدی از دوچرخه را طراحی کرده‌اند که به جای حرکت رو به جلوی افقی، به صورت عمودی حرکت می‌کند.

تیمی از فارغ‌التحصیلان دانشکده‌ی طراحی لندن دست به طراحی و ساخت دوچرخه‌ای با قابلیت حرکت عمودی زده‌اند. در طراحی آنها فرد می‌تواند با پدال زدن، حرکت عمودی انجام دهد. این ایده می‌تواند راه‌کاری تازه و همگام با سلامتی برای جایگزینی آسانسور‌ها باشد.

دوچرخه عمودی

النا لاریبا، از اعضای تیم و صاحب اصلی ایده‌ی دوچرخه‌ی عمودی در مورد محصول خود می‌گوید: 

در حال حاضر دو مدل حمل‌و‌نقل برای حرکت‌های عمودی وجود دارند؛ استفاده از راه‌ پله یا آسانسور. راه پله معمولا حجم زیادی از ساختمان را به اشغال خود درمی‌آورد، آسانسور نیز گران و  انرژی بالایی را برای فعالیت نیاز دارد. ایده‌ی ما درجایی میان این دو مدل از حمل‌و‌نقل قرار می‌گیرد. ایده‌ی ما کاهش فضای اشغال شده و کاهش انرژی مصرفی است.

دوچرخه عمدی

با توجه با اطلاعات منتشر شده در وبسایت این استارتاپ، پروژه‌ی Vycle به این زودی‌ها وارد بازار نمی‌شود. با توسعه‌ی بیشتر و دقیق‌تر، این محصول می‌تواند به عنوان گزینه‌ای مطلوب در فضای شهری به کار گرفته شود. مزیت‌های اصلی ویکل عدم نیاز به فضای زیاد در طراحی‌ ساختمان، صرف انرژی کم و هم‌راستا با سلامتی انسان هستند. باید در نظر داشت که به دلیل کمبود فضاهای شهری، ارتفاع ساختمان‌ها افزایش خواهد یافت و ایده‌ی دوچرخه‌ی عمودی می‌تواند مشکلات زیادی را حل کند.

[ad_2]

لینک منبع

استفاده از موی سر برای پاک‌ کردن لکه‌های نفتی

[ad_1]

لکه‌های نفتی خطری جدی برای محیط‌زیست و دریا محسوب می‌شوند. در تازه‌ترین تحقیق روشی برای استفاده از موی سر برای مقابله با این خطر ارائه شده است.

در تحقیقی جدید که در استرالیا انجام‌ گرفته است، دانشمندان پی برده‌اند که می‌توان از موی سر برای پاک‌ کردن فجایع زیست‌محیطی مانند لکههای نفتی استفاده کرد. این موضوع کمی عجیب به نظر می‌رسد اما گفته‌ی فوق بدین معنا است که ما می‌توانیم به جای استفاده از محصولات مصنوعی یا گران‌قیمت امروزی، از محصولی ارزان و طبیعی برای پاک کردن نفت استفاده کرد. رِبِکا پاگ‌ناکُ، دانشجویی که مقطع کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه صنعتی سیدنی گذرانده است، می‌گوید:

مواد مختلف فراوانی وجود دارد که برای پاک کردن آلودگی‌ها استفاده می‌شود. بسیاری از آن‌ها محصولاتی مصنوعی هستند که دسته‌ی خاصی از آن‌ها از پلی‌پروپیلن و دیگر مواد پلیمری پلاستیکی ساخته‌ شده‌اند. در رسانه‌ها توجه‌های بسیاری به این موضوع می‌شود که آلودگی‌های پلاستیکی دریایی و پراکندگی خاص آن‌ها درواقع مضرات بیشتری در قبال کارایی مفید پاک‌سازی لکه‌های نفتی دارند.

موهای بلند برای ساختن کلاه‌گیس باارزش هستند؛ اما خرده موهایی که در کف آرایشگاه‌ها ریخته می‌شوند، در واقع زباله هستند. پاگ‌ناکُ و استاد رهنمای او، مگان فیلیپس، تصور می‌کنند به دلیلویژگی‌های موی انسان، می‌توان از این خرده‌موها برای پاک کردن آلودگی‌ استفاده کرد و از این نظر ارزشمند هستند. پاگ‌ناکُ می‌گوید:

موی سر به‌صورت طبیعی یک بیوسوربِنت است. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که موی سر می‌تواند بین ۳ تا ۹ برابر وزن خود، روغن جذب کند. موهای شما چرب و روغنی می‌شوند؛ چربی موها اساساً به رشته‌های مو می‌چسبند. با روالی مشابه، موها به مواد نفتی مانند نفت خام نیز خواهند چسبید.

حرکتی جهانی برای استفاده از رشته‌های طبیعی برای پاک‌سازی لکه‌های نفتی و دیگر مواد وجود دارد؛ اما گزینه‌های در دسترس، عالی نیستند. پاگ‌ناکُ می‌گوید:

کتان و پشم به دلیل خاصیت جاذبی که دارند برای پاک‌سازی بسیار عالی هستند؛ اما این مواد برای تولید محصولات نساجی و لباس نیز باارزش هستند؛ بنابراین این مواد را می‌توان در موارد مفیدتری استفاده کرد. درحالی‌که هنگامی‌که موهایتان را کوتاه می‌کنید دیگر ارزشی ندارند و دور ریخته می‌شوند.

 پاگ‌ناکُ تصور می‌کند که از موها می‌توان به‌دفعات استفاده کرد؛ وقتی‌که شما موهای خود را شست‌وشو می‌دهید، این را می‌دانید که موهایتان به‌زودی مجدداً چرب خواهند شد. او می‌گوید:

می‌توان از موها بدون آنکه خاصیت جذب روغن آن‌ها به‌طور محسوس کاهش یابد، به‌دفعات استفاده کرد.

در حال حاضر در مطالعات اندکی از موی سر به‌عنوان ابزاری برای پاک کردن استفاده‌ شده است؛ اما این تحقیق، تغییری در نحوه‌ی استفاده از خرده موها ارائه داده است. پاگ‌ناکُ امیدوار است که با تحقیق خود بتواند با یک تیر دو نشان بزند: هم لکه‌های نفتی خطرناک پاک‌سازی شوند و هم اینکه‌ زباله‌ی کمتری تولید شود. او در این مورد می‌گوید:

بسیار اهمیت دارد که ما راه‌های پایدارتری برای مقابله با تولید زباله پیدا کنیم؛ تحقیق ما از این نظر اهمیت دارد که اگر مسیری را که در حال حاضر در حال طی کردن هستیم ادامه دهیم، رشد تولید زباله بیشتر می‌شود و این عمل پیامدهای زنجیره‌ای بر تمام محیط‌ زیست خواهد داشت.

تحقیقات پاگ‌ناکُ هنوز به‌عنوان مقاله ارائه نشده است؛ اما توجه به اینکه زباله‌ها در حال تبدیل‌شدن به‌ معضلی مهم در آينده هستند، ما امیدواریم که نتایج جالبی درباره‌ی این موضوع به دست آید.

[ad_2]

لینک منبع